Eerder schreef ik over het helpen van mensen die het nodig hebben door middel van het kopen van wat houdbare levensmiddelen. Ik noemde het toen peer-to-peer helpen. Afgelopen week werd ik door Michel getipt over Nabuur.com, een online plek waar mensen kunnen helpen om gestarte initiatieven te verwezenlijken, meestal in ontwikkelingslanden.

Hoe werkt het? Een lokale community vraagt om hulp. Wanneer nabuur.com dit goedkeurt, krijgt het initiatief een ‘dorp’ op de site. Nabuur.com begeleid iemand uit de community om dit dorp te representeren. Nabuur zorgt voor promotie en online vrijwilligers (de nabuurs), en zorgt ook voor begeleiding van een facilitator op de site om de voortgang te coordineren. De lokale representant beschrijft het probleem, het project en de te nemen stappen, en maakt concrete taken voor de naburen, de helpende peers dus. Oplossingen worden online voorgedragen en lokaal geïmplementeerd. Er wordt teruggekoppeld op de site door middel van foto’s en verhalen op het online ‘dorp’. Zo worden steeds nieuwe projecten op de site geplaatst om het dorp verder te helpen.

Nabuur.com is een van de sites die een trend laten zien die vaak onder de noemer Web 2.0 vallen, ofwel het participatieve web. Waar het hier om gaat is dat gedecentraliseerde initiatieven opgezet door mensen, op amateuristisch of professioneel niveau steeds vaker tot resultaten komen. Nabuur.com kan gezien worden als een hybride vorm tussen amateuristisch en professioneel, omdat Nabuur.com professionele ondersteuning biedt aan mensen uit ontwikkelingslanden om initiatieven tot stand te brengen.

Afgelopen week stuitte ik op de website van de Peer-to-peer Investeerders Vereniging Nederland (PIVN). Gek genoeg kende ik deze vereniging nog niet, maar deze bestaat dan ook pas sinds 27 juni van dit jaar. De PIVN is de enige vereniging die de belangen voor peer-to-peer investeerders in Nederland behartigt, en die faciliteiten biedt aan deze peer-to-peer investeerders.

Die belangenbehartiging houdt in:

• periodiek overleg met de houders van veilingplaatsen voor peer-to-peer geldleningen;
• het publiceren van voor peer-to-peer investeerders relevante informatie op daarvoor geschikte websites;
• het bieden van ruimte voor discussie aan peer-to-peer investeerders op daarvoor geschikte websites;
• het uitvoeren van vergelijkingsonderzoeken tussen veilingplaatsen voor peer-to-peer geldleningen.

De PIVN behartigt dus de belangen van de uitleners van Boober (zie ook de eerdere Boober post), op dit moment de enige peer-to-peer financiële leen- en uitleensite. Toen Boober startte, ben ik direct wat geld gaan uitlenen op zeer kleine schaal. Tot nu toe verlopen de uitbetalingen voor mij zeer stroef, veel leners hebben achterstallige betalingen. Dat de PIVN nu ook bestaat, is hopelijk een stap in de goede richting, naar een betrouwbare leen- en uitleensite. Het principe werkt in Groot Brittannië (Zopa) en de Verenigde Staten (Prosper) zo goed, dat het in Nederland ook goed zou kunnen werken. Misschien ben ik de dupe van het snel instappen. Maar misschien dat ik wel lid wordt van PIVN, misschien kunnen zij ook mijn belangen behartigen door mijn geld terug te vorderen. Ik heb namelijk geen vertrouwen in het ontvangen van de achterstallige betalingen (rente) die ik van een aantal leners nog tegoed heb, ook van leners met een A-status.

De PIVN heeft zestig leden en is voortgekomen uit Richard van der Toorn’s site Booberwatch.nl. In het forum op die site uiten Boober-gebruikers ook hun bezorgdheid (WebWereld).

Ik heb het over een starter op de woningmarkt. Geïnspireerd door het programma Jansen en Janssen wat ik vanavond zag op de VPRO, kunnen groepen starters sterk staan bij het realiseren van een betaalbare woning. In het programma werd een voorbeeld gegeven van de gemeente Bladel, waar 34 starterswoningen zijn gebouwd, zonder tussenkomst van een projectontwikkelaar. In combinatie met een korting door de gemeente op de grondprijs heeft het een gevolg van een koopprijs van maar liefst 38 procent onder de taxatiewaarde. In Almere wordt een vergelijkbaar project gestart waardoor het mogelijk is om onder de 150.000 euro een woning te kopen, iets wat normaal gesproken niet eenvoudig is.

Op de weblog van het programma wordt het ‘collectief bouwen’ genoemd. Er wordt daar ook verwezen naar de site particulieropdrachtgeverschap.nl. Kern hier is dat particulieren zelf kunnen bepalen met welke partijen een woning wordt gerealiseerd. In het voorbeeld van de gemeente Bladel blijft de woning na verkoop toegankelijk voor nieuwe starters, de eigenaren mogen het namelijk alleen terug verkopen aan de gemeente, voor een prijs die tussen de koopprijs en de taxatieprijs zit. Zo blijven de woningen ‘eigendom’ van starters door deze manier van reguleren en produceren.

Peer-to-peer lenen is een wijze waarop leners en uitleners een geldtransactie kunnen uitvoeren zonder tussenkomst van traditionele financiële instanties, zoals banken. Zowel leners als uitleners zijn individuele particulieren. Het internet heeft peer-to-peer lenen mogelijk gemaakt door het samenbrengen van leners en uitleners.

P2P lenen bestaat al een tijdje, zoals Prosper en Zopa. Helaas kunnen Nederlanders niet gebruik maken van deze diensten, niet om te lenen en ook niet om te investeren. Door lokale financiële regelgeving is dit niet mogelijk. Dit geeft de ruimte aan lokale initiatieven om hetzelfde principe toe te passen. In Nederland is sinds februari 2007 Boober het eerste initiatief. Geld lenen en investeren zonder tussenkomst van banken, waardoor het in theorie mogelijk is om met lagere rentes te lenen en betere rendementen te behalen als investeerder.

Het idee achter P2P lenen, is dat wanneer je geld nodig hebt, dat er anderen een deel van het gewenste bedrag beschikbaar stellen tegen een bepaalde rente. Al deze investeerders bij elkaar zorgen ervoor dat de lener het geld kan krijgen zonder tussenkomst van een bank. In oktober 2006 verscheen het rapport ‘Social lending the next Web 2.0 phenomenon‘. Dit rapport neemt Zopa als case study, welke gedurende het onderzoek meer dan 100.000 leden in Groot Brittanië had. P2P lenen is sociaal bij Zopa en Boober, omdat mensen die geld willen lenen hun verhaal kunnen doen over waarom zij geld willen lenen. Het rapport gaat over:

• Geschiedenis van ’social lending’ - gaat terug naar de 19e eeuw;
• Eigentijdse ’social lending’ trends;
• ‘Social lending’ vandaag;
• Toekomst voor Zopa.

Uit het rapport volgt dat mensen vinden dat grote banken de leners in de schulden helpen, dat veel mensen vinden dat de banken alleen maar geld willen verdienen voor zichzelf, dat rentes te hoog zijn, etc. Er is dus genoeg ruimte om met banken te concurreren, en P2P lenen of ’social lending’ kan een goed alternatief zijn. Zelf ben ik nu ruim een maand actief als investeerder op Boober, op kleine schaal. Het is voor mij dus niet om geld te verdienen, maar ik ben benieuwd hoe dit alternatief zal evolueren.