Zoals jullie al via de mail hebben kunnen weten, Michel is laatst in Melbourne Australië geweest. Een van zijn speeches staat in zijn geheel op het web.

Bron: Google Video

Kris Roose heeft het volgende gemeld over de presentatie.

“Je belicht niet alleen goed het fenomeen, maar ook de psychologische en motivationele context. Vermits ik het fenomeen zelf al lang bestudeer, ben ik een beetje op mijn honger blijven zitten bij je beschrijving op het einde, als je het hebt over de sociopolitieke en macro-economische implicaties van de beschreven tendens. Wat is bv. de volgende stap na de introductie van de geniale GPL?

Ook onderstreep je m.i. een beetje te weinig de technisch faciliterende invloed van bepaalde uitvindingen, zoals internet, de pc, e.d. Hoe rijp onze cultuur ook reeds in de jaren 60 en 70 was voor het fenomeen, technisch kon het gewoon niet ontstaan. Ik denk daarom dat we de volgende sprong gaan maken als er weer iets nieuws technisch mogelijk wordt. Ik kan moeilijk voorspellen wat, maar ik denk dat we het moeten zoeken aan de kant van een intelligente tekstverwerker, d.w.z. een tool om te integreren. De fantastische technsiche mogelijkheden scheppen eerder een chaos. Hoewel het paperless office al decennia geleden voorspeld was, is er nog nooit zoveel papier bedrukt als tegenwoordig. Elke pc is een huisdrukkerij geworden. Een een Googlesearch die een miljoen “bruikbare” links oplevert, is bijna een karikatuur op zichzelf, hoewel de non-selectie van links wel zijn voordelen heeft natuurlijk.

Maar zowel Wikipedia als, helaas, Citizendium begaan beiden de fout dat ze, ter vrijwaring van de objectiviteit en de ‘wetenschappelijkheid’, alleen artikels toelaten over gevestigde begrippen, en geen creatieve, constructieve, integratieve discussies. Op die manier blijft de grootste potentialiteit van het internet, namelijk synergetisch concreet creatief denken over psychologie, sociologie. politiek, spiritualiteit en filosofie, nog steeds ver ondermaats, om niet te zeggen onbestaand.”

Michel, wellicht wil je op deze plaats ingaan op de opmerkingen van Kris Roose?

Het is alweer ruim vier maanden geleden dat ik berichtte over de site politieonderzoeken.nl. Gisteren kwam de site opnieuw in de media, met een aantal resultaten. Zo meldt het AD:

“Het heeft geleid tot nieuwe scenario’s waar rechercheurs niet eerder aan hadden gedacht. Zo opperde iemand dat Gerwig mogelijk verwikkeld was in een racistisch conflict omdat hij een Australian-trainingspak droeg. Destijds werd dat geassocieerd met extreem-rechts. Ook werd de politie gewezen op een graffiti ’Sjaak’ in een viaduct onder de A12. Uiteindelijk bleek dat niets met de zaak te maken te hebben, maar het zette de rechercheurs wel aan het denken over de mogelijke route die Gerwig de laatste uren van zijn leven heeft afgelegd. Het Veilingterrein in Laagraven zou daarin wellicht een prominentere rol kunnen spelen dan tot dusver is aangenomen.”

En verder:

“De website heeft zijn nut volgens het korps dan ook zeker bewezen. Dat vindt ook het ministerie van Binnenlandse Zaken, dat onlangs de Politie Innovatie Prijs uitreikte. De politie IJsselland heeft het idee inmiddels overgenomen en een nieuwe zaak op internet gepubliceerd.”

Een mooi resultaat dus, hopelijk wordt de zaak echt opgelost en wordt dit initiatief door nog veel meer korpsen overgenomen. Lees het hele artikel op AD.nl. Update: Beluister ook het radiofragment van 31 juli.

Laatst las ik op de ‘I connect dots’ weblog van Steve Borsch over de relatie tussen breedbandpenetratie en werkgelegenheid. Wat als een toename van 1% in breedbandpenetratie gelijk staat aan 300.000 banen? Deze schatting wordt in de Verenigde Staten genomen, dus in Nederland zou een toename van 1% gelijk staan aan 16.000 nieuwe banen. De werkloosheid stond in mei 2007 op 3,2% wat neerkomt op ongeveer 250,000. Er is dus een toename nodig van 16% in breedband Internet penetratie om alle werkloosheid in Nederland op te lossen. De huidige penetratie ligt rond de 65%, dus in theorie is het mogelijk.

Dit klinkt allemaal wel erg rooskleurig. Wat wel zo is, is dat meer breedband verbindingen zorgt voor meer verbondenheid tussen Internet gebruikers. Deze Internet gebruikers hebben meer mogelijkheden tot deelname aan gedecentraliseerde netwerken. In de gemeente Nuenen wordt dit een beetje gecombineerd. Consumenten kunnen daar meedoen met een gezamenlijk project, het project “Ons Net”. Bewoners van de gemeente zijn eigenaar van het FTTH, het ‘fiber-to-the-home’ netwerk. Een supersnel breedband netwerk dus, en gebaseerd op een coöperatief model. 97% van de inwoners van Nuenen zijn in eerste instantie aangesloten op en dus ook eigenaar van dit netwerk, nu is nog steeds 90% aangesloten. Ver boven het landelijk gemiddelde dus.

Levert dit coöperatieve model ook banen op in gemeenten als Nuenen? Ik denk dat een ‘networked society’ zeker de werkloosheid omlaag brengt en zo de economie stimuleert. Dit is ook het geval wanneer burgers toegang hebben tot netwerken als water, wegen en het spoor. In Rotterdam denkt het college van B&W dat wanneer iedereen is aangesloten op glasvezel dit 3.400 banen oplevert in 10 jaar tijd. Als je dit vergelijkt met de berekeningen van 16.000 nieuwe banen in heel Nederland bij een toename in breedband penetratie van 1%, is dit een voorzichtige schatting.

Waarschijnlijk zal het nog een aantal jaren duren voordat de meerderheid van Nederland is aangesloten op een glasvezel netwerk. Maar het kan eigenlijk niet snel genoeg uitgerold worden gezien het succes in proefgemeenten. Aardig om te lezen is het Kenniswijk rapport (PDF).

Wat is er wel en niet reëel aan de verhalen over ‘web 2.0’ (en inmiddels al web 3.0)? Wat heeft een burger, een politicus of een gemeente er aan? Wat kun je morgen gebruiken, en wat overmorgen of nooit?

Dat zijn vragen die worden gesteld aan de lezer door het Informatiehuis (alles is informatie, maar informatie is lang niet alles) als inleiding op de conferentie over de mogelijkheden van web 2.0 en web 3.0. Er wordt gesproken over wat de burger kan leren van de klant, over (de)reguleren en beleid ontwikkelen met Internet, over eParticipatie waarin aan bod komt hoe we de interactieve mogelijkheden van web 2.0 verzilveren voor de publieke zaak en de democratie, over burgerprofielen (zie ook Microsoft die daar vanaf 2 juni op in speelt met de ‘profile store’), over politiek op Google-maps, over e-Democracy-trends in de VS, etc.

Zie de website van het Informatiehuis voor het volledige programma.

Het congres vindt plaats op 12 juni 2007 in het Stadhuis van Den Haag, Spui 70, Den Haag. Het congres is bestemd voor:

• raadsleden;
• raadsgriffiers;
• portefeuillehouders ICT binnen de gemeenten;
• ambtenaren ICT binnen de gemeenten;
• leden van E-gem;
• overige geïnteresseerden.

Vandaag deel drie (zie ook vraag 1 en vraag 2) in de serie vragen van Vasilis aan Michel. Vasilis is inmiddels een blog gestart waar hij de voortgang van zijn onderzoek en thesis zal tonen. Zijn onderzoek gaat over “Laser theory and Peer-to-Peer: Redefinition of the Society in the Information Age”, zie ook de P2P wiki.

Volgens Murray Bookchin, zijn de vier belangrijkste principes van traditionele Anarchie:

• Een verbonden gemeenschap bestaande uit verschillende kleinere gedecentraliseerde gemeenschappen;
• Een directe democratie en bestuur;
• Een stabiele oppositie naar bureaucratie en corruptie (cratisisme) problemen;
• Een vrije communistische samenleving.

Gelooft u dat Peer-to-peer in zijn politieke betekenis meer gemeen heeft met traditionele anarchie, dan met communisme of kapitalisme, die beiden een centrale autoriteit nastreven?

Antwoord: Eerst een algemene opmerking. Gelijkheidsidealen zijn zowel eeuwigdurend als gebonden aan geschiedenis. Het idee achter iedereen behandelen als een gelijke (peer), is duidelijk gerelateerd aan andere en eerdere pogingen en formuleringen. Maar aan de andere kant is peer-to-peer iets nieuws.
Allereerst, I beschouw Marxisme en anarchisme and expressies uit de geschiedenis vanuit het gelijkheidsideaal in het industriële tijdperk. Peer-to-peer is een van de uitingen van dit ideaal voor het “cognitieve tijdperk”.

Mijn eigen bijdragen om een theorie van sociale verandering te formuleren, begon vanuit niets, omdat het nog niet geformuleerd was. Uiteraard start niemand geheel vanuit niets, maar wat ik bedoel is dat ik wilde beginnen vanuit observaties of werkelijke trends, en niet vanuit een ideaal zoals het zou moeten zien. Het is dus niet een abstracte utopie dat als doel heeft te beschrijven hoe het zou moeten zijn, met een ontwerp voor sociale verandering op grote schaal, maar eerder een ‘concrete utopie’, dat initiatieven beschrijft in verschillende aspecten van het leven, maar dat als doelstelling heeft om mensen met elkaar te verbinden zodat ze elkaar kunnen versterken en van elkaar kunnen leren.

Marxisme en anarchisme zijn beiden vormen van paradigmatisch denken, ik zie de peer-to-peer theorie als een poging naar meta-paradigmatisch denken. Dit betekent dat je ideeën en praktijken neemt waar ze ook vandaan komen, zoals vanuit verschillende concurrerende paradigma’s, deze te integreren terwijl je bezig bent, zonder een a priori bias. Op deze manier kan peer-to-peer een gemeenschappelijke basis vinden tussen de idealen van sommigen die van vrijheid houden aan de ene kant maar ook van diegenen die van gelijkheid houden aan de andere kant. Ik heb geen a priori houvast vanuit liberale of Christelijke tradities of wat dan ook.

Marxisme en anarchisme zijn ook sterk tegengesteld. Dit komt deels door het historische overwicht van kapitalisme, en hun behoefte om een alternatief te formuleren. Maar vandaag weten we dat kapitalisme, als een systeem van oneindige groei binnen een eindige omgeving, op zijn einde loopt. Veel spelers in het systeem weten en realiseren dit, en vandaar zien we pogingen om sociale praktijken binnen of buiten het systeem te creëren of te veranderen, als zo’n systeem überhaupt bestaat. Peer-to-peer theorie stelt simpelweg dat er strijdige, wereld-constructieve en hervormings dan wel revolutionaire nieuwe praktijken, zowel strijdig als niet-strijdig, en het is vanuit zichzelf pluralistisch. Het geeft toe dat niemand precies weet hoe de wereld gaat veranderen, maar dat diegene die het eens zijn over het doel, op zijn minst ervaringen kunnen delen. Nog belangrijker, peer-to-peer is niet de ‘oplossing’ voor iets, maar juist een verzameling sociale processen die beter zijn om oplossingen te vinden in verschillende domeinen.

De meeste vormen van Marxisme en anarchisme zijn sterk tegengesteld aan de markt. We weten nu dat we het idee kunnen scheiden van de markt vanuit de praktijk van kapitalisme, en dat we kunnen gaan voor een stabiele staat economie (we plaatsen terug wat we uit het systeem/aarde halen), en dat een markt voor schaarse fysieke goederen kan bestaan naast andere manieren van produceren, zoals peer-to-peer productie van immateriële goederen en sociale innovatie. Peer-to-peer is niet anti-kapitalistisch, maar post-kapitalistisch.

Anarchisme kiest ervoor om zijn vijandigheid te focussen op de staat, en mijn eigen conceptie van peer-to-peer deelt deze a priori vijandigheid jegens de staat niet. Het gelooft dat zowel de markt als de staat zich kunnen evolueren door peer arbitrage/beoordeling.

Peer-to-peer deelt zeker niet een exclusieve oriëntatie naar de staat, en oplossingen voor de staat, zoals duidelijk gemaakt door de gemiddelde socialistische en Marxistische tradities. Maar starten vanuit wat er nu bestaat, kan het natuurlijk een staatvorm prefereren welke herdistribueert van de rijken naar de armen (sociale zekerheid), van een systeem welke herdistribueert van de armen naar de rijken (neoliberale staat). Maar het is meer gefocust op het gebruiken van de staatvorm om de directe sociale productie van waarde mogelijk te maken en te ondersteunen, te ‘empoweren’, en op de staat te transformeren door systematisch ‘multi-stakeholderschap’ van bestuur (governance) te introduceren, inclusief een ieder die betrokken is bij beslissingen; en het ziet vele mogelijkheden voor het samen creëren van beleid tussen burgers en de staat, terwijl het ook voorspelt dat de staat geleidelijk zijn centrale positie kwijtraakt, omdat steeds meer menselijke gemeenschappen (communities) direct kiezen via peer governance.

Ik ben geïnteresseerd in het herformuleren van tradities, zowel premodern als modern, zodat ze passen binnen het cognitieve tijdperk; en zolang ze tot doel hebben om de waardigheid van het menselijke bestaan te versterken, en het mogelijk maken van authentieke peer-to-peer dynamieken, kunnen ze omarmd worden en uitgebreid in een integratief peer-to-peer theorie.

Concluderend: het is duidelijk dat peer-to-peer een aantal idealen nastreeft, zoals uitgedrukt door Murray Bookchin, maar ik hoop dat de lezer al de verschillende ruimten waar de theorie vandaan komt kan waarderen.

Op een dag na is het alweer een half jaar geleden dat ik over dit onderwerp iets plaatste op de P2P blog. Het ging over de verregaande regelgeving in Nederland, voornamelijk in de gezondheidszorg, en dat deze regels elkaar flink in de weg zitten. Komende dinsdag 1 mei kan iedereen met een aantal afgevaardigden van het nieuwe kabinet in gesprek.

Een bericht van Thijs Jansen en Alexandrien van der Burgt-Franken:

Zoals u op www.beroepseer hebt kunnen lezen nemen wij het initiatief om deze dit jaar 1 mei om te dopen tot de Dag van de Beroepseer. Wat gaan we doen? Wij hebben vier leden van het kabinet uitgenodigd om de dialoog met u aan te gaan. Daar hebben zij enthousiast op gereageerd. U weet het, dit kabinet wil in de eerste 100 dagen - die nog tot 1 juni duren - in gesprek met de samenleving. Zo wil men zicht krijgen op wat er speelt en zorgen dat het beleid minder ‘van bovenaf wordt opgelegd’. Deze benadering sluit geheel aan bij de doelstellingen van onze stichting.

En zo zullen vanaf 1 mei op deze site door ons gemaakte, persoonlijke videoboodschappen te zien zijn van de bewindslieden die gaan over wat er de komende jaren verbeterd zou moeten worden op de werkvloer. Te zien zullen zijn: minister Klink, staatssecretaris Bussemaker (beiden zorg), minister Plasterk, staatssecretaris van Bijsterveldt (beiden onderwijs). Zij nodigen u uit om hen suggesties te doen.

Op onze site kunt u niet alleen de videoboodschappen bekijken, maar er ook direct op reageren. U kunt tips geven, kritiek leveren en punten geven aan suggesties van anderen. Daarmee geven wij u de unieke kans om te melden wat u nodig heeft om naar eer en geweten te kunnen werken.

Grijp deze kans en nodig zoveel mogelijk collega’s uit om ook hun stem te laten horen. Geef hiermee stem aan uw ervaring op de werkvloer! Uw inbreng wordt vervolgens voorgelegd aan de bewindslieden. Dus kom naar www.beroepseer.nl op 1 mei.

U en uw collega’s hebben tot 1 juni de mogelijkheid om te reageren. Daarna worden alle reacties gebundeld en vervolgens overhandigd aan de bewindslieden.

Voor reacties op de videoboodschappen hoeft u zich niet apart aan te melden. Voor een uitgebreider bezoek aan de site verzoeken wij u zich wél aan te melden. Als dit op problemen stuit vernemen we dat graag van u: info@beroepseer.nl

Hartelijke groet,
Thijs Jansen en Alexandrien van der Burgt-Franken
Stichting BeroepsEer

Zie ook:

• http://blog.p2pfoundation.net/reporting-from-amsterdam/2006/09/17
• http://blog.p2pfoundation.net/frustrated-workers-unite-to-form-a-movement-to-bring-back-pride-and-enjoyment-in-the-workplace/2006/05/02
• http://blog.p2pfoundation.net/there-should-only-be-one-rule-there-are-no-rules/2006/10/26

Eerder deze week heb ik met een viertal oud studiegenoten een gastcollege van Michel Bauwens mogen bijwonen. Het is inmiddels de derde keer dat ik Michel zijn verhaal heb zien en horen vertellen, elke keer weer interessant.

De hoofdpunten uit het college:

• Introductie P2P;
• Complexiteit en hiërarchie;
• Web 2.0 en P2P;
• P2P processen;
• P2P en de markt;
• P2P en politiek;

Michel vertelde over de karakteristieken van peer-to-peer, en waarom peer-to-peer zo levensvatbaar is. Peer-to-peer is een relationele dynamiek, aanwezig in gedistribueerde netwerken. Steeds meer vertrouwen ‘peers’ op gelijkwaardige peers. Over het woord peer werd nog een goede vraag gesteld, wat is een goede vertaling van dit woord? Michel moest het antwoord schuldig blijven, het woord ‘gelijke’ komt nog het meest in de buurt maar dekte toch niet geheel de lading.

De geschiedenis laat zien dat relaties tussen peers steeds complexer worden. Waar vroeger iedereen ondergeschikt was aan een leider, zijn relaties gaandeweg verder geëvolueerd. Via vroege beschavingen, de industriële revolutie, is er nu sprake van een ‘networked’ samenleving. Deze samenleving wordt mogelijk gemaakt door technische middelen als het Internet. Michel illustreerde nog een evolutie van hiërarchie: in het pre-moderne tijdperk gold ‘make die, and let live’, tot een reputatie samenleving in het P2P tijdperk.

Het Internet evolueert ook steeds meer, nu spreekt men van ‘Web 2.0’, het Internet is een interactieve plaats geworden waar iedereen als gelijke kan participeren en produceren. De bekendste en succesvolste voorbeelden zijn Wikipedia en Linux. Web 2.0 maakt het principe ‘wisdom of crowds’ mogelijk. Daarnaast baseren Web 2.0 business modellen zich op de ‘attention economy’ (economie van de aandacht), wat de aandacht van mensen als een schaarste beschouwd door de snelle groei van informatie.

Uiteraard kan het verhaal van de drie sociale P2P processen niet ontbreken. Peer productie, peer governance en peer property, zie ook de introducerende post. De karakteristieken van peer productie zijn gelijkwaardigheid, ‘anti-creditialism’ en zelf selectie. Iedereen kan meewerken aan een project zonder a priori beoordeeld te worden op de bijdrage, maar waarin met op basis van zelf selectie kan bijdragen. Ook kunnen de peers weten wat de doelstellingen van een project zijn, en kunnen tegelijkertijd weten wat andere peers aan het doen zijn. Peer governance kan gezien worden als een gedistribueerde manier van controleren, en peer property als een common eigendom. Onderstaande tabel geeft dit goed weer, concluderend kan P2P gezien worden als een derde manier van produceren, controleren en eigendom.

P2P kan niet gezien worden als een vervanging van de huidige markt economie. P2P is sterk afhankelijk van de markt, maar tegelijkertijd is de markt ook afhankelijk van peer productie en sociale innovatie. Een goed voorbeeld is Linux en IBM, want IBM investeert sterk in de ontwikkeling van Linux. Zie ook onthecommons.org. De kern van de deze peer-to-peer processen is dat doelen en eigendom gelijk zijn, wat is gebaseerd op lidmaatschap en bijdragen.

Het laatste thema van het college was politiek. Als voorbeeld werden de dilemma’s van ‘Web 2.0’ gebruikt: Wie is eigenaar van het platform? Is de infrastructuur gratis? Is het mogelijk om te delen? Wie is eigenaar van de content? Wat wordt er gedaan met inkomsten? Het laatste dilemma werd geïllustreerd met de inkomsten die door het gebruik van Firefox worden gegenereerd, want het uitbetalen aan mensen die bijdragen ondermijnt het P2P en commons principe. Een ander politiek vraagstuk is wat er gedaan moet worden met bestaande politieke modellen als copyrights. Moet je deze gewoon negeren, moet je alternatieve manieren gebruiken als Crerative Commons of GPL, of moet je de bestaande wetgeving aanpassen?

Het college was voor mij en de mensen die ik heb gesproken opnieuw erg inspirerend, en ik hoop ook voor alle anderen. Iedereen die geïnteresseerd is geraakt, is dan ook van harte welkom om bij te dragen aan deze blog of de wiki.

Geïnspireerd door James’ posting op de Engelse P2P blog, hier nogmaals in het Nederlands een verhaal over de eerste open-source auto ter wereld. Het is een initiatief van c,mm,n (lees: common). C,mm,n is naar eigen zeggen het begin naar duurzame mobiliteit voor onze kinderen.

Missie van c,mm,n: “Wij willen mensen mogelijkheden en kennis bieden om ze meer controle te geven over hun mobiliteit. Dit doen we door een community te creeëren waarin mensen hub kwaliteiten kunnen ontwikkelen, gebruiken en delen.”

Op 27 maart, de eerste dag van de AutoRAI 2007, lanceerden Stichting Natuur en Milieu en de technische universiteiten van Delft, Eindhoven en Twente een prikkelende visie op mobiliteit. Op het paviljoen ‘Auto in de Toekomst’ presenteerden zij het mobiliteitsconcept c,mm,n. Dit concept is het antwoord van de studenten van de universiteiten op de uitdaging van Natuur en Milieu om een aantrekkelijke, duurzame en toekomstgerichte auto te ontwerpen en te presenteren op de AutoRAI. Met het project willen de organisaties de markt voor duurzame automobiliteit in beweging krijgen. De presentatie vormt een mijlpaal in de intensieve samenwerking van de initiatiefnemers en een imposante lijst partners. (bron: c,mm,n)

Een mooi streven, een nog mooiere filosofie. Het project is sterk ondersteund door de overheid. Maar de commons gedachte die net als de P2P filosofie aandringt op een veranderende maatschappij en een dominante economie van peer-productie. Heeft zo’n dominante economie de steun van de staat nodig? Staat dat niet haaks op de P2P gedachte? Wel peer productie maar geen peer governance en peer property? Of kan de huidige politiek en huidige markt echte sociale peer-productie een boost geven als derde vorm van produceren? Of is het produceren van auto’s te weinig immaterieel en gaat het P2P principe alleen op voor het designen van auto’s?

Op de Engelstalige P2P blog hebben ik en Michel Bauwens al geblogd over www.politieonderzoeken.nl. Deze site bevat een zogenaamde cold-case, een zaak die dateert van 1995, die nog niet is opgelost. Het cold case team van de politie Utrecht haalde de zaak eind september 2006 weer van de plank. Sporen van toen liggen bij het forensisch instituut voor nader onderzoek met nieuwe technieken. Via de site kunnen bezoekers meedenken over de zaak Sjakie Gerwig. In 100 dagen is deze site maar liefst 100.000 keer bezocht. Een goed voorbeeld van wat Web 2.0 voor de politie kan betekenen. Nu trekt de site dagelijks 300 bezoekers. Daarmee bevindt de site zich in de long tail, en een deel van die 300 mensen denken dus actief mee met het onderzoek. Burgers komen met bruikbare hypothesen. Een wenselijke ontwikkeling? Opiniepeiler Maurice de Hond vindt van wel. Burgers weten soms meer dan een heel rechercheteam bij elkaar, stelt hij in het Sallands Dagblad, 5 december 2006. Uit hetzelfde artikel: “Het openbaar ministerie (OM) in Utrecht gaf de politie toestemming voor de proef. Woordvoerster Mary Hallebeek zegt benieuwd te zijn naar de uitkomsten. ‘We proberen de burger zoveel mogelijk te laten zien en op de hoogte te houden, binnen de gebruikelijke richtlijnen en zonder het onderzoeksbelang te schaden. Een cold case krijg je niet zo snel op tv. Hopelijk lukt het op deze manier toch aandacht voor de zaak te krijgen.’”

Dit innovatieve initiatief van Frank Smilda is een heel goed voorbeeld van het gebruik maken van collectieve denken, en hoe effectief dit kan zijn. De wisdom of crowds kan niet onderschat worden, en op deze manier worden burgers actief betrokken bij het oplossen van cases. Via internet kan iedereen meedenken over de oplossing van de elf jaar oude moord. Dankzij de inventieve burgerspeurders is de politie nu al op een nieuwe invalshoek gekomen die men tot nu toe niet had gezien. Terecht heeft dit initiatief op 29 maart 2007 de politie innovatieprijs gewonnen.

De burger wordt via de interactieve website www.politieonderzoeken.nl uitgenodigd om als een Sherlock Holmes mee te rechercheren in oude moordzaken. Het doel van het project is meerledig: de burger meer betrekken bij de opsporing, een collectief denkproces van de burger ondersteunen zodat de recherche meer aanknopingspunten wordt geboden in een moordzaak en de burger het gevoel geven meer grip te krijgen op de eigen veiligheid. De website is relatief nog maar kort gelanceerd en heeft toch al veel reacties van burgers opgeleverd. Concreet heeft het 6 extra getuigen en een nieuw scenario opgeleverd met dank aan het collectieve denkproces dat door de website tot stand is gebracht. (bron: MinBZk)

Opiniepeiler Maurice de Hond, die zelf het dossier van de vermoorde weduwe Wittenberg uit Deventer op internet zette, reageert enthousiast op het initiatief. ‘Het is goed dat de politie burgers niet als vijanden maar als vrienden ziet.’ (bron: Zutphens Dagblad, 5 december 2006).

Filmpje uit het journaal:

Andere koppelingen over dit initiatief:

• Politie Utrecht wint Politie innovatie Prijs (Ministerie Binnenlandse Zaken)
• Politie 2.0: na burgerjournalisten nu ook burgerrechercheurs (Frankwatching)
• iiMail weblog van Nigel van Houten
• Nogmaals iiMail weblog van Nigel van Houten
• Podcast NCRV Knooppunt Kranenberg (begint na 34:19)
• Update (2 april ‘07): Politie innovatie prijs

Zou dit initiatief niet uitgebreid moeten met meer cases, en ook nieuwe actuele cases? Zou de burger niet direct betrokken moeten worden om te helpen met het oplossen van zaken?

In navolging van de P2P-wiki, sinds mei 2006, heeft nu ook de P2P blog een Nederlandse versie. Deze blog gaat schrijven over peer-to-peer en daaraan gerelateerde onderwerpen. Voor wie is deze blog bedoeld?

1. Voor mensen die geloven dat technologie wijst op een verandering van bewustzijn naar participatie, en het elkaar beurtelings versterkt;
2. Die geloven dat netwerken, uitgedrukt in de specifieke manier van P2P relaties een nieuwe vorm van politiek organiseren en van subjectiviteit is, en een alternatief voor de politieke/economische orde;
3. En dat het tot een nieuw openbaar domein, een informatie commons leidt, dat zou moeten worden beschermd en worden uitgebreid;
4. Dat de principes die door de open source softwarebeweging worden ontwikkeld, in het bijzonder de ‘General Public License’, in modellen voorziet die op ander gebied van het sociale en productieve leven zouden kunnen worden gebruikt;
5. Dat het met de oudere tradities en de pogingen voor een behulpzamere sociale orde opnieuw aansluit, maar dit keer ondervangt het de behoefte aan autoritair handelen en centralisatie;
6. Dat het de jeugd een visie van vernieuwing en hoop aanbiedt, om een wereld te creëren die meer in overeenstemming met hun waarden is;
7. En die geloven dat het subjectiviteit (nieuwe waarden), inter-subjectiviteit (nieuwe relaties), objectiviteit (een machtigingstechnologie) en inter-objectiviteit (nieuwe vormen van organisaties) combineert die elkaar wederzijds in een positieve terugkoppelingslijn versterken.

De P2P foundation wil graag de volgende kwesties behandelen:

1. P2P bestaat momenteel in afzonderlijke bewegingen en projecten, maar deze verschillende bewegingen zijn vaak onbewust van een gemeenschappelijk P2P ethos die hen bindt;
2. Er is dus een behoefte aan een gemeenschappelijk initiatief, dat 1) informatie bijeenbrengt; 2) mensen verbindt en elkaar wederzijds informeert; 3) streeft voor integratieinzicht dat uit de vele deelgebieden komen; 4) kan gebeurtenissen voor bezinning en actie organiseren; 5) kan mensen opleiden over kritieke en creatieve hulpmiddelen die de wereld bepalen
3. De P2P foundation wil een matrix zijn die de verwezenlijking en aaneenschakeling van andere nodes actief op het P2P gebied kan inspireren, die rond onderwerpen en gemeenschappelijke belangen, plaats, en om het even welke vorm van identiteit en organisatie wordt georganiseerd die voor de mensen in kwestie zinvol is

Een meer uitgebreide redenatie door Michel Bauwens, hier vrij vertaald, en het P2P essay geeft meer achtergrond in de P2P foundation. In deze filosofie willen wij een ieder uitnodigen bij te dragen aan deze blog, of aan de Nederlandstalige wiki. Binnenkort meer. Voor nu: welkom!