Een boek review hebben we nog niet gezien op deze blog. De meeste boeken zijn dan ook in het Engels. Gelukkig zijn er ook echte Nederlandse (niet vertaalde) boeken, zoals Generatie Einstein. Het boek is inmiddels een jaar oud, maar relevatie van de tekst is er niet minder op geworden.

Generatie Einstein is de term die in het boek gebruikt wordt op de huidige jonge generatie een naam te geven. Volgens de schrijvers van het boek is deze generatie die is opgegroeid met het Internet ontzettend mediasmart. Zij zijn slimmer, sneller en socialer, en worden niet begrepen door oudere generaties die niet met het Internet zijn opgegroeid. Zo zwart-wit wordt het in het boek neergezet. Misschien komt het door de doelgroep van het boek, namelijk iedereen die jongeren wil bereiken. Als lezer wordt je vooraf ook gewaarschuwd dat er veel gechargeerd en gegeneraliseerd wordt, dit wordt dus ook bewust gedaan.

In het kader van peer-to-peer een interessant boek om te lezen. Jongeren denken namelijk meer in de peer-to-peer gedachte, bijvoorbeeld dat zij leven, leren en werken in netwerken terwijl oudere generaties dit meer op zichzelf doen. Het Internet als gedistribueerd netwerk laat jongeren ook zo denken. Volgens de schrijvers vinden jongeren eerlijkheid op openheid veel belangrijker dan de oudere generaties. Dit is wel interessant omdat het a posteriori beoordelen zoals bij peer-governance beter werkt wanneer er eerlijk en objectief mee omgegaan wordt. Ik denk dat Wikipedia hier wel een goed voorbeeld is, als de inhoud van een artikel klopt, dan zal het blijven staan.

Het boek beschrijft deze generatie als positief, sociaal, trouw, zakelijk, serieus, hebben een goede toekomst, respecteren ‘echte’ personen waar je identiteit belangrijk is en hebben traditionele idealen. Hierin verschillen deze jongeren van de babyboomers en de generatie X. Het boek beschrijft de belevingswereld van jongeren, de invloed van de multiculturele samenleving, en hoe ze met alle verschillende soorten media omgaan.

De generatie Einstein wordt soms echt als een supergeneratie gezien. Ze snappen alles, zijn allemaal slim, niet voor de gek te houden. Hiermee wordt vooral op het bereiken van de jongeren gedoeld, hoe ze via de media benaderd moeten worden. Als je imago bij de jongeren negatief is, dan kun je het wel schudden. Ze buzzen alles door aan hun peers. Het boek eindigt met een model hoe het wel moet, wat ik wel weer erg simplistisch neergezet vind.

Wat is er wel en niet reëel aan de verhalen over ‘web 2.0’ (en inmiddels al web 3.0)? Wat heeft een burger, een politicus of een gemeente er aan? Wat kun je morgen gebruiken, en wat overmorgen of nooit?

Dat zijn vragen die worden gesteld aan de lezer door het Informatiehuis (alles is informatie, maar informatie is lang niet alles) als inleiding op de conferentie over de mogelijkheden van web 2.0 en web 3.0. Er wordt gesproken over wat de burger kan leren van de klant, over (de)reguleren en beleid ontwikkelen met Internet, over eParticipatie waarin aan bod komt hoe we de interactieve mogelijkheden van web 2.0 verzilveren voor de publieke zaak en de democratie, over burgerprofielen (zie ook Microsoft die daar vanaf 2 juni op in speelt met de ‘profile store’), over politiek op Google-maps, over e-Democracy-trends in de VS, etc.

Zie de website van het Informatiehuis voor het volledige programma.

Het congres vindt plaats op 12 juni 2007 in het Stadhuis van Den Haag, Spui 70, Den Haag. Het congres is bestemd voor:

• raadsleden;
• raadsgriffiers;
• portefeuillehouders ICT binnen de gemeenten;
• ambtenaren ICT binnen de gemeenten;
• leden van E-gem;
• overige geïnteresseerden.