Op Open Innovators staat een interview over een variatie op crowdsourcing, genaamd peersourcing. Een relatief nieuwe term zo blijkt, want op Google krijg ik maar 13 resultaten. Peersourcing onderscheidt zich van crowdsourcing doordat niet iedereen geraadpleegd wordt voor een bepaalde taak, maar alleen een uitbreidende groep van mensen die hun peers bij deze groep kunnen betrekken. Deze peers zijn gerefereerd door de bestaande groep. Het voorbeeld wat wordt gegeven in het interview is het ontwerpen van logo’s via Logoworks.
Afgelopen week stuitte ik op de website van de Peer-to-peer Investeerders Vereniging Nederland (PIVN). Gek genoeg kende ik deze vereniging nog niet, maar deze bestaat dan ook pas sinds 27 juni van dit jaar. De PIVN is de enige vereniging die de belangen voor peer-to-peer investeerders in Nederland behartigt, en die faciliteiten biedt aan deze peer-to-peer investeerders.
Die belangenbehartiging houdt in:
periodiek overleg met de houders van veilingplaatsen voor peer-to-peer geldleningen;
het publiceren van voor peer-to-peer investeerders relevante informatie op daarvoor geschikte websites;
het bieden van ruimte voor discussie aan peer-to-peer investeerders op daarvoor geschikte websites;
het uitvoeren van vergelijkingsonderzoeken tussen veilingplaatsen voor peer-to-peer geldleningen.
De PIVN behartigt dus de belangen van de uitleners van Boober (zie ook de eerdere Boober post), op dit moment de enige peer-to-peer financiële leen- en uitleensite. Toen Boober startte, ben ik direct wat geld gaan uitlenen op zeer kleine schaal. Tot nu toe verlopen de uitbetalingen voor mij zeer stroef, veel leners hebben achterstallige betalingen. Dat de PIVN nu ook bestaat, is hopelijk een stap in de goede richting, naar een betrouwbare leen- en uitleensite. Het principe werkt in Groot Brittannië (Zopa) en de Verenigde Staten (Prosper) zo goed, dat het in Nederland ook goed zou kunnen werken. Misschien ben ik de dupe van het snel instappen. Maar misschien dat ik wel lid wordt van PIVN, misschien kunnen zij ook mijn belangen behartigen door mijn geld terug te vorderen. Ik heb namelijk geen vertrouwen in het ontvangen van de achterstallige betalingen (rente) die ik van een aantal leners nog tegoed heb, ook van leners met een A-status.
De PIVN heeft zestig leden en is voortgekomen uit Richard van der Toorn’s site Booberwatch.nl. In het forum op die site uiten Boober-gebruikers ook hun bezorgdheid (WebWereld).
Takis Fotopoulos, die Griekse econoom en een politieke wetenschapper is, beweert dat de macro-economische besluiten zouden moeten worden overwogen zoals wordt uitgevoerd door een combinatie van democratische planning, die de verwezenlijking van een terugkoppelingsproces onder werkplaatsassemblage, gemeenschappelijke assemblage en de assemblage door de staat impliceert. Hij heeft het concept ‘kunstmatige markt’ (artificial market) ontwikkeld die echte vrijheid van keus waarborgt, zonder de ongunstige gevolgen op te lopen zoals bij de klassieke markt.
Fotopoulos baseert zijn veronderstelling op een bonsysteem (voucher system). Concreter, de “toewijzing van economische middelen wordt ten eerste gemaakt op basis van de collectieve besluiten van de burgers, zoals die door de gemeenschap wordt uitgedrukt, en tweede, op basis van de individuele keuzen van de burgers, zoals die door een bonsysteem” wordt uitgedrukt. Het algemene criterium voor de toewijzing van middelen is efficiency, opnieuw gedefinieerd om doeltreffendheid te betekenen in het tevredenstellen van menselijke behoeften en niet alleen voor financiële motieven.
Betreffende de betekenis van behoeften maakt hij een onderscheid tussen fundamentele en niet fundamentele behoeften en een soortgelijk onderscheid tussen behoeften en ‘satisfiers’ (de middelen om deze behoeften te realiseren). De burgers zelf bepalen wat een behoefte is - basis of anders - op een democratische manier. Dan, het “niveau van de tevredenheid van de behoefte wordt collectief bepaald en door een democratisch planningsmechanisme, terwijl satisfiers voor zowel fundamentele als niet basisbehoeften door de geopenbaarde voorkeur van consumenten worden bepaald, zoals kenbaar gemaakt door middel van bonnen die aan hen in ruil voor hun fundamenteel en minder fundamenteel werk.”
Vandaar dat de prijzen in de kunstmatige markt functioneren als apparaten om schaarste met betrekking tot de wensen van burgers, d.w.z. als gidsen voor een democratische toewijzing van middelen aan te passen. Daarom worden de prijzen toegewezen met als functie het vergelijken van vraag en aanbod dat de soevereiniteit van zowel consumenten als producenten waarborgt. In een notedop, ondanks het feit dat de kunstmatige markt geen schaarste overtreft, waarborgt het dat alle basisbehoeften van de burgers bevredigd zijn. De vrijheid van keus en de constante stroom van informatie zijn de fundamentele bouwstenen van deze kunstmatige markt waarop een economische democratie zal worden gebaseerd.
Martien heeft mooi verwoord waar we het maandag over gehad hebben en dat het smaakt naar meer. Niet alleen het lekkere eten, maar ook naar een regelmatig terugkerend ontmoeten van elkaar. Lees hier zijn verslag. Kijk ook eens op de P2PFNL mailinglist.
Een piepklein, poeslief katje bij een artikel over een vermeende kattenplaag in Nederland. Dat is woensdagochtend het meest prominente nieuws bij de opening van de kersverse website www.wuz.nl.
Volgens eigenaar De Telegraaf is de website Wat U Zegt het grootste initiatief in Nederland op het gebied van burgerjournalistiek. Op site kunnen Nederlanders eigen nieuws uit hun buurt kwijt in de vorm van berichten, foto’s en filmpjes.
Lezers kunnen vervolgens op postcode zoeken naar nieuws van buurtgenoten. De redactie van Wat U Zegt plaatst de ,,leukste artikelen op de voorpagina van de site’’. Sommige krijgen zelfs een plaatsje in De Telegraaf of in het tv-programma Hart van Nederland.
Terug naar het katje. Zeewolde blijkt last te hebben van enorme kattenoverlast. ,,Kattenpoep in de zandbak van je kinderen, kattenpoep in de tuin als je lekker aan het tuinieren bent…’’, schrijft ene Bep.
De reacties zijn instemmend. Katten horen thuis te zitten, is de heersende mening. Anderen zien liever ook geen mensen, en vooral geen jongeren, op straat.
Zijn initiatieven als Wat U Zegt, Dorpspleinen, Unieuws.nl, Skoeps en Trouw in de buurt een aanwinst voor de journalistiek? Nauwelijks, zo lijkt de conclusie als je het bovenstaande voorbeeld leest. Burgerjournalistiek staat echter nog in de kinderschoenen, en mede door een gebrek aan bekendheid is de kwaliteit op dit moment matig in Nederland.
Websites in andere landen, zoals de Verenigde Staten en Zuid-Korea, laten zien dat deze vorm van journalistiek door gewone burgers wel degelijk voor een interessant en relevant aanbod aan nieuws kan zorgen.
Bovendien is de invloed van burgerjournalistiek op dit moment al voelbaar in Nederland. Het heeft journalisten namelijk gedwongen beter rekening te houden met de belevingswereld van lezers.
Wat hebben Geronimo, skype, wikipedia, open coffee, Al Qaida en Youtube met elkaar gemeen? Het zijn allemaal gedecentraliseerde netwerken. Rod Beckstrom en Ori Brafman gebruiken deze voorbeelden om een nieuw management systeem te modelleren. De toekomst van de organisatie is een gedecentraliseerde organisatie in plaats van een top down gecentraliseerde bedrijfsstructuur.
Het boek beschrijft de kracht van gedecentraliseerde organisaties aan de hand van de analogie ‘Starfish en Spider’, waarbij de Starfish voor een gedecentraliseerde organisatie staat en een Spider vergeleken wordt met een gecentraliseerde organisatie.